Bitwa o Kowel i Włodzimierz Wołyński – seria starć stoczonych w dniach 19 stycznia–21 maja 1944 roku pomiędzy oddziałami 27 WDP Armii Krajowej we współdziałaniu z Armią Czerwoną z oddziałami Wehrmachtu. Była to pierwsza regularna bitwa żołnierzy AK stoczona wspólnie z oddziałami sowieckimi.
Historia 4 stycznia 1944 r. Armia Czerwona przekroczyła wschodnią granicę Polski sprzed 1 września 1939 r. W tej sytuacji komendant Okręgu Wołyń AK płk Kazimierz Bąbiński ps. "Luboń" 15 stycznia wydał rozkaz rozpoczęcia Planu Burza na Wołyniu (ogłoszenie mobilizacji oddziałów AK). Działania bojowe miały prowadzić skoncentrowane w zachodniej części województwa wołyńskiego oddziały AK, z których sformowano 27 WDP. W krótkim czasie udało się zmobilizować ok. 6500 żołnierzy, zorganizowanych w dwóch zgrupowaniach: na południu w rej. Włodzimierza - "Osnowa", na północy w rej. Kowla - "Gromada".