Na wniosek prezydenta Polski Ignacego Mościckiego rozpoczęto w 1927 roku, na zachód od Tarnowa, w widłach Dunajca i Białej, budowę nowoczesnej fabryki chemicznej – Państwowej Fabryki Związków Azotowych w Mościcach. Celem inwestycji było uniezależnienie się kraju od zagranicznych koncernów i oparcie branży o przemysł rodzimy. Dyrektorem technicznym nowego przedsiębiorstwa został Romuald Wowkonowicz, pełnił funkcję w latach 1929–1933. Gdy połączono organizacyjnie istniejącą fabrykę chemiczną na Śląsku z nowo wybudowanym obiektem w Małopolsce i powstały Zjednoczone Fabryki Związków Azotowych w Chorzowie i Mościcach, Wowkonowicz pełnił w Mościcach funkcję dyrektora techniczno-administracyjnego.
Po agresji niemieckiej na Polskę we wrześniu 1939 wraz z rodziną schronił się we Lwowie, gdzie wkrótce zmarł w wyniku komplikacji pooperacyjnych. 25 października 1939 został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim w rodzinnym grobowcu. Po 1945 i wysiedleniu Polaków ze Lwowa setki grobów było celowo niszczonych, a inne popadały w ruinę – tak też stało się z grobowcem Wowkonowiczów (pole 52). W 2013 roku grób został odnowiony dzięki Fundacji Armenian.