w 1919 awansowany na stopień kapitana.

W latach 1919–1921 kontynuował przerwane studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1926 obronił pracę doktorską pt. Uczucie jako podstawa oceny wartości (promotor prof. Kazimierz Twardowski).

1 lipca 1925 został bibliotekarzem w Uniwersyteckiej Bibliotece Publicznej w Wilnie, a następnie kierownikiem Działu Książek. Od 1930 do grudnia 1939 dyrektor Biblioteki Uniwersyteckiej w Wilnie. W 1928 opublikował pracę Katalog przedmiotowy. Teoria.

W latach 1926–1939 był sekretarzem Związku Bibliotekarzy Polskich, w 1930–1939 prezesem Koła Wileńskiego Związku, W okresie 1939–1949 przewodniczący Rady i Zarządu Głównego Związku Bibliotekarzy i Archiwistów Polskich.

W latach międzywojennych był kuratorem Synodu Ewangelicko-Reformowanego w Wilnie i kierownikiem biblioteki Synodu.

Od grudnia 1940 do maja 1941 pracował w Bibliotece Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie. W 1943 był więziony jako zakładnik. Od stycznia 1944 przebywał w Warszawie i pracował w bibliotekach: Narodowej i Uniwersyteckiej;