W czasie pobytu na francuskiej prowincji, stworzył Hume również szereg studiów etycznych i politycznych, które zostały wydane w roku 1744. Dwukrotnie bezskutecznie ubiegał się o katedrę na uniwersytetach: Najpierw w 1744 roku – o katedrę filozofii moralnej na Uniwersytecie w Edynburgu, a następnie w 1751 r. o katedrę logiki w Glasgow.

W latach 1752–1757, będąc bibliotekarzem w Edynburgu, zainteresował się pracą historyczną. Owocem jego zainteresowań było stworzenie „Historii Anglii” (The History of England), czyli dzieła składającego się z sześciu tomów – wydanych kolejno w latach 1754–1762. W roku 1748 Hume napisał pracę Philosophical Essays concerning Human Understanding, później wydaną jako Badania dotyczące rozumu ludzkiego.

W roku 1763 ponownie wyruszył do Francji w charakterze sekretarza poselstwa brytyjskiego w Paryżu. We Francji spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem w kręgach uczonych i filozofów francuskiego Oświecenia (d’Alembert, Helwecjusz, Diderot i in.), na których silne wrażenie wywarło jego ujęcie problematyki moralnej, a także jego krytyka religii.