Konflikt etniczny w Mjanmie – trwający od 1947 roku konflikt pomiędzy buddyjskimi władzami Mjanmy (do 2011 roku Birmy) a muzułmańską grupą etniczną Rohingja zamieszkującą południowe regiony kraju, zwłaszcza stan Rakhine (Arakan). Jest to niemal milionowa populacja wyznawców islamu, którzy przybyli na ziemie Mjanmy z Bangladeszu. W kraju zamieszkałym przez 130 grup etnicznych nie posiadają żadnego statusu i żadnych praw.
Przebieg wydarzeń Nienawiść etniczna trwa od 1947 roku. Konflikt skupia się na kwestiach dotyczących praw politycznych dyskryminowanej muzułmańskiej grupy etnicznej Rohingja.
W wyniku piętnowania przez juntę wojskową sprawującą władzę w Rangunie, Rohingja masowo uciekali z Rakihine w latach 90., jednak większość z tych, którzy podjęli ucieczkę, trafiło do obozu dla uchodźców w Koks Badźar. Wówczas opuszczone wioski zajmowali wojskowi. Władze w tym celu powołały Siedzibę Władz Granicznych i Imigracyjnych (NaSaKa). Było to faktycznie połączenie władz granicznych, policyjnych i okrutnej bezpieki. NaSaKa nie wydawała powracającym na swoje ziemie dokumentów, przez co członkowie grupy etnicznej stali się bezpaństwowcami. Sprzyjająca sytuacja pozwalała buddystom atakować muzułmanów bez jakichkolwiek konsekwencji.