Kolejny sezon spędził na scenie Teatru Kameralnego (1935/1936), a następny w Teatrze Malickiej (1936/1937, 1937/1938 i 1938/1939) z przerwą w 1938 na występy w operetce 8.15. mały|Irena Grywińska i Karol Benda w scenie przedstawienia Ponad śnieg Stefana Żeromskiego w Teatrze Kameralnym w Warszawie (1935) Od 1940 występował i był reżyserem w jawnie działającym Teatrze Komedia. Jednocześnie w jego mieszkaniu znajdowała się drukarnia podziemnego magazynu „Głos Polski”. W nocy z 8 na 9 czerwca 1940 naziści wtargnęli do sąsiedniego domu Witolda Zdzitowieckiego, szukając drukarni. Torturowali wówczas m.in. znajdującego się tam Bendę, ale Zdzitowiecki podał fałszywe informacje, chroniąc drukarnię przed dekonspiracją.
W 1942 zmarł na serce na scenie, grając z przedstawieniu komediowym Kochanek to ja. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu ewangelicko-augsburskim (aleja A, grób 11)śp. KAROL SPITZBARTH BENDA. mały|Grób Karola Bendy na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Przypisy