znalazcą był F. Chaillou (właściciel). Pierwszy opis znaleziska dał płk F.M. Allotte de la Fuÿe (Une monnaie du tyran Domitianus. „Revue Numismatique” s. 319-324, 1901). Moneta uznana później za zaginioną, lecz równolegle z odkryciem drugiego egzemplarza odnaleziona w muzeum w Nantes (S. Estiot, G. Salaoün: L'usurpeur Domitianus. „Revue Numismatique” 160, s. 201-213, 2004).. Znalezienie w Anglii (2003) drugiego egzemplarza w tzw. II skarbie z Chalgrove potwierdziło nie tylko autentyczność pierwszego, lecz pozwoliło też na uściślenie chronologii tych numizmatów obejmującej lata 269-272 n.e. Prawdopodobne, iż wówczas Domicjan II mógł mieć udział w usunięciu uzurpatora Wiktoryna (269-271) i tym samym stał się rywalem Tetryka (271-274), z którym widocznie przegrał walkę o panowanie w Imperium Galliarum. Buntownicze obwołanie go przez wojska cesarzem mogło nastąpić w przymusowej sytuacji zagrożenia najazdami barbarzyńskimi w początkach rządów AurelianaFelix Hartmann sądzi, że nastąpiło to w sąsiedztwie granicy nad górnym Dunajem bądź we wschodniej Galii (Herrscherwechsel und Reichskrise. Untersuchungen zu den Ursachen und Konsequenzen der Herrscherwechsel im Imperium Romanum der Soldatenkaiserzeit (3. Jh. n. Chr.). Frankfurt/Main: Lang, 1982, s.