Monaster pozostawał czynny do 1924, gdy został zamknięty przez władze radzieckie. Ostatni przedrewolucyjny przełożony wspólnoty, archimandryta Arkadiusz (Gusiew) został skazany na karę pozbawienia wolności za sprzeciwianie się konfiskacie majątku cerkiewnego (w 1937 padł ofiarą wielkiej czystki). Zabudowania monasterskie zaadaptowano początkowo na obóz przejściowy NKWD, następnie mieścił się w nim internat i klub.

Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskiwał kolejne obiekty w kompleksie monasterskim od 1989 do 1994, zaś w 1996 swoją działalność oficjalnie wznowiła wspólnota mnisza. W 2013 liczyła ona 13 hieromnichów, 4 mnichów i ośmiu posłuszników. Klasztorem w jego codziennym funkcjonowaniu kieruje namiestnik, natomiast godność przełożonego sprawuje honorowo ordynariusz eparchii tobolskiej. Zniszczone cerkwie klasztorne były stopniowo remontowane, w 2007 zakończono odnowę głównego soboru. Wspólnota utrzymuje się z prowadzenia gospodarstwa rolnego, ponadto mnisi pracują wśród uzależnionych od narkotyków oraz z więźniami.

Przypisy

Abałak Kategoria:Eparchia tobolska i tiumeńska Kategoria:Obwód tiumeński Abałak, Monaster