Sztuk Pięknych Davida Finleya budynek udało się uratować i ulokować w nim galerię portretów.
Pierwszym dyrektorem nowej placówki został Charles Nagel. Jego architektoniczne wykształcenie miało duże znaczenie, kiedy podjęto renowację zaniedbanego gmachu (1964–1968), do którego wprowadził się również National Collection of Fine Arts, późniejszy National Museum of American Art. Raczkujące National Portrait Gallery stanęło w obliczu szeregu wyzwań próbując stworzyć swoją tożsamość jako muzeum. Być może największym z tych wyzwań była próba utworzenia stałej kolekcji. Nagel został w 1969 roku zastąpiony przez Marvina Sadika. Nowy dyrektor podjął się gromadzenia tych prac, które jego zdaniem powinny znaleźć się w zbiorach muzeum. W 1982 roku Sadika zastąpił Alan Fern, który kontynuował poszukiwania portretów spoza sfery wielkiego malarstwa, próbując przy tym poszerzyć zbiory muzeum o inne gatunki sztuki, jak film, karykatura i fotografia. Starania te zostały uwieńczone powodzeniem;