Skazany na trzyletnią zsyłkę, odbywał karę w Okręgu Autonomicznym Komi. W 1927 wrócił do Ufy i z woli zorganizowanego przez siebie zjazdu duchowieństwa i świeckich został locum tenens miejscowej eparchii, działającym niezależnie od wskazanego na tę samą funkcję przez locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego biskupa dawlekanowskiego Jana. W grudniu 1927 został aresztowany. Według części źródeł został pozbawiony prawa pobytu w Moskwie i sześciu innych wyznaczonych miastach ZSRR oraz zobowiązany do pozostawania w stałym miejscu zamieszkania przez trzy lata. Według innych został skazany na pięć lat łagru.
W 1928 przebywał w Czelabińsku, następnie w Uljanowsku. W tym samym roku objął na krótko katedrę uljanowską w ramach struktur grigoriewskich, po czym całkowicie zaprzestał pracy duszpasterskiej. Aresztowany po raz kolejny w 1931, został oskarżony o kierowanie organizacją cerkiewno-sekciarską, zajmującą się agitacją antyradziecką, działalnością antyrządową na wsi oraz tworzeniem kontrrewolucyjnych organizacji religijnych w środowisku mniejszości narodowych. Nie przyznał się do winy.