Zamek przetrwał liczne napady wrogów. Skutecznie oparł się atakom: Anglików w latach 1342 i 1360, a następnie w roku 1386 - próbie zdobycia go przez oddział pod dowództwem hrabiego Arundel Hiszpanów w latach 1524 i 1588 jednak w roku 1674 został zdobyty przez holenderskie oddziały admirała Trompa.
W roku 1720 zamek sprzedano Ludwikowi IV Henrykowi Burbon-Condé, który w roku 1767 odsprzedał go królowi Ludwikowi XV.
Podczas rewolucji francuskiej zamek pełnił funkcję więzienia wojskowego. W wieku XIX zamek służył jako koszary. W roku 1871, w okresie Komuny Paryskiej, więziono w nim powstańców.
Architektura Donżon znajdujący się w centralnej części zamku jest zbudowany na planie prostokąta i cechuje się zwartą architekturą. Został zbudowany z gruzu. Posiada trzy piętra; na najwyższym znajdowała się rezydencja właściciela zamku. W zabudowie donżonu znajdują się liczne mordownie (pułapki). Na rogach budowli wzniesiono baszty obronne. Zewnętrzne fortyfikacje są postawione na planie prostokąta. Składają się z dwóch wież, bramy wjazdowej oraz wieżyczek obserwacyjnych rozmieszczonych w wierzchołkach prostokątnego muru.
Z początkiem XVIII stulecia odnowiono wieże, a donżon przystosowano do potrzeb artylerii.
Château de Noirmoutier jest obecnie własnością gminy. Znajduje się pod opieką francuskiego ministerstwa kultury.
Bibliografia www.culture.gouv.fr, dostęp 6.02.2007
Noirmoutier Kategoria:Departament Wandea