Do stanu duchownego wstąpił w 1944, przyjmując święcenia kapłańskie w niekanonicznym Ukraińskim Kościele Prawosławnym Kanady (ukończył uprzednio jego trzyletnie seminarium duchowne). Do 1978 służył w nim jako biały, żonaty duchowny. Obsługiwał różne parafie w prowincjach Ontario i Manitoby. Przyczynił się także do powstania nowych placówek duszpasterskich oraz do wzniesienia nowych cerkwi w Sandy Lake, Such, Angusville i Oakburn. Od 1950 do 1978 był proboszczem parafii przy soborze św. Włodzimierza w Hamilton. W 1971 został nagrodzony najwyższą nagrodą cerkiewną przewidywaną dla białego duchowieństwa – mitrą.
Po śmierci małżonki złożył wieczyste śluby mnisze i 15 lipca 1978 został wyświęcony na biskupa Saskatoon, wikariusza eparchii centralnej. W 1983 został arcybiskupem Toronto i eparchii wschodniej. Trzy lata po chirotonii biskupiej, po śmierci arcybiskupa kanadyjskiego Andrzeja, objął urząd zwierzchnika Kościoła z tytułem metropolity. W okresie sprawowania przez niego urzędu uregulowany został status kanoniczny kierowanej przez niego administratury, która przyjęła jurysdykcję Patriarchatu Konstantynopolitańskiego.