Skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski w nocy 14/15 września 1943 w sezonie operacyjnym „Riposta”, w operacji lotniczej „Neon 8” dowodzonej przez kpt. naw. Mieczysława Malinowskiego, na placówkę odbiorczą „Czajnik” 204 (kryptonim polski, brytyjskie oznaczenie numerowe pinpoints), w okolicach miejscowości Mokra Wieś, 8 km od Tłuszcza. Razem z nim skoczyli: ppor. Stanisław Kujawiński ps. Wodnik, ppor. Józef Żakowicz ps. Tabu.
Po skoku aklimatyzacja do realiów okupacyjnych w Warszawie, od października 1943 roku przydzielony jako łącznościowiec, następnie dowódca plutonu radio, instruktor szkoleń dla łącznościowców do Oddziału V Łączności Komendy Obszaru Warszawskiego AK. Współorganizator placówek radiołączności w Sochaczewie, Skierniewicach, Warce, Grójcu, pracował na radiostacji „Wanda” 02.
W powstaniu warszawskim początkowo walczył jako ochotnik w oddziale NSZ kpt. Jana Jaroszka ps. Proboszcz w Zgrupowaniu „Chrobry II” operującego w Obwodzie Śródmieście AK. Uczestniczył w walkach na ul. Żelaznej, Krochmalnej oraz w getcie. Został ranny w głowę, był odznaczony Krzyżem Walecznych. Walczył następnie jako dowódca plutonu radio Komendy Obszaru Warszawskiego AK oraz dowódca radiostacji „Wanda 02”, nadającej przy ul.