W XIX wieku był powszechnie stosowany jako technika ilustracyjna dla prasy, ponieważ można go drukować razem z tekstem z jednego składu, co dawało mu przewagę nad innymi technikami (w Polsce m.in. „Tygodnik Illustrowany”, „Kłosy”, „Wędrowiec”, „Mucha”), a także jako drzeworyt reprodukcyjny, odtwarzający dzieła malarskie.
Na przełomie XIX i XX wieku drzeworyt ustąpił miejsca innym technikom, ale nadal był wykorzystywany (i jest także dziś) przez artystów, np. Emila Nolde, Paula Gauguina, Edvarda Muncha, Pawła Stellera, Władysława Skoczylasa.
Zobacz też
drzeworytnie warszawskie książka blokowa ksylograf rycina Flammariona
Przypisy
Bibliografia J. Werner, Podstawy technologii malarstwa i grafiki, Warszawa-Kraków 1981. Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2006.
Kategoria:Techniki graficzne