Podstawki 22–30 × 6–9 µm, 4-zarodnikowe, bez sprzążek. Cheilocystydy zwykle rzadkie, ale rzadko nieobecne, cylindryczne, wygięte lub wąsko maczugowate, 20–55 (–70) x 2–8 µm. Skórka typu cutis z przejściami do trichodermy, zbudowana z luźno ułożonych strzępek o szerokości 5–20 µm, cylindrycznych lub napęczniałych. Błona strzępek skórki inkrustowana. Brak sprzążek. Gatunki podobne Dzwonkówka tarczowata (Entoloma clypeatum). Odróżnia się brakiem czerwonawego zabarwienia na kapeluszu i trzonie i ma znacznie większe zarodniki.
Występowanie i siedlisko W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony, poza nią nieliczne stanowiska podano w Azji, Ameryce Północnej i na Nowej Zelandii. W Polsce podano liczne stanowiska. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną
Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje na trawiastych obszarach, owocniki pojawiają się późnym latem i jesienią w trawie, często w pokrzywach, zwykle w grupach.
Znaczenie Jest grzybem jadalnym, jednak ze względu na rzadkość występowania nie powinno się go zbierać w celach spożywczych, ponadto jest możliwość pomylenia go z innymi, trującymi grzybami.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski