Mimo otrzymywanych propozycji ministra Witolda Staniewicza objęcia stanowiska dyrektora departamentu rolnego w Ministerstwie Reform Rolnych pozostał na uczelni jako starszy asystent Zdzisława Ludkiewicza w Katedrze Polityki Agrarnej.
Od 1926 współpracował z prof. Władysławem Grabskim, który przewodniczył Katedrze Polityki Ekonomicznej w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Pomimo że nie należał do BBWR, podpisał protest brzeski. W latach 1929–1930 przebywał w Szwecji, gdzie prowadził badania nad warunkami pracy polskich robotników rolnych. Dzięki wsparciu Funduszowi Kultury Narodowej rozpoczął badania gospodarek rolnych krajów europejskich. Rezydował w bibliotekach Akademii Rolniczej w Sztokholmie, Bibliotece Narodowej Francji w Paryżu, bibliotece Ligi Narodów w Genewie, bibliotece Akademii Rolniczej w Pradze, bibliotekach uniwersyteckich w Zagrzebiu i Belgradzie oraz w wiedeńskiej w bibliotece Hochschule für Bodenkultur. Przebywał na Uniwersytecie w Sofii oraz w Międzynarodowym Instytucie Rolniczym w Rzymie. W 1932 otrzymał stopień doktora habilitowanego za pracę Polityka agrarna jako nauka w Niemczech ze szczególnym uwzględnieniem czasów nowszych. Został asystentem w Katedrze Polityki Agrarnej, wtedy też zetknął się z pracą w bibliotece uczelni, gdzie często zastępował prof. Zdzisława Ludkiewicza.