14 listopada 1926 roku został wybrany przewodniczącym Komitetu Okręgowego NPCh. Współdział z robotnikami z miejscowych komórek KPP, z młodzieżą wiejską, utrzymywał kontakty ze Stowarzyszeniem Akademickej Młodzieży Ludowej. Był współorganizatorem Zjazdu NPCh planowanego na 27 marca 1927 roku, który nie odbył się ponieważ Partia została rozwiązana w przeddzień wydarzenia. Członkowie Partii działali nadal organizując sesje grupowe i posiedzenia plenarne, wydano odezwę i jednodniówkę "Sierp". Po rozwiązaniu NPCh Feliks Lubieniecki zbliżył się do KPP, razem z innymi byłymi działaczami NPCh uczestniczył w organizowaniu Zjednoczenia Lewicy Chłopskiej "Samopomoc", które powstało w styczniu 1928 roku i działało w wielu województwach. Feliks Lubieniecki od dawna obserwowany został aresztowany 18 lutego 1928 roku i osadzony w więzieniu w Radomiu. Ze względu na brak konkretnych zarzutów został zwolniony w maju 1928 roku. Po wyjściu z więzienia był zaangażowany w kampanię wyborczą. Był współtwórcą koncepcji jednej listy wyborczej komunistycznych środowisk robotniczych i chłopskich - "Jedność Robotnicza-Chłopska". Był aktywnym działaczem zaplecza partyjnego przed wyborami i po nich. Jego działalność polityczna osłabła około roku 1930, ze względu na trudną sytuację materialną.