Niedługo przed opuszczeniem placówki we Francji pełnił funkcję sekretarza komitetu paryskiego przy Komitecie Budowy Pomnika Polakom Poległym we Francji. Prezesem komitetu w Paryżu był ówczesny ambasador RP, Alfred Chłapowski, a warszawskiego generał Edmund Knoll-Kownacki.
Bociański był attaché w Opolu (1933–1935), w 1935 wicekonsultem tamże, wicekonsulem w Morawskiej Ostrawie (1935–1938), kierownikiem konsulatu tamże. Krzysztof Smolana podaje, że był nim od 1 października do końca 1938 roku, natomiast Tomasz Wojtala – że 1 listopada 1938 otrzymał nominację na konsula. Na przełomie lat 1933–1934 Bociański współtworzył na Śląsku Opolskim pierwszą organizację niepodległościową. Podobne struktury Bociański stworzył w 1938 na tzw. Zaolziu, a więc Śląsku Cieszyńskim, i szerzej – na Śląsku Czeskim m.in. pod nazwą „Zespół”. W 1938 roku padł ofiarą napaści czeskiej, napastnicy próbowali oblać mu twarz kwasem, skończyło się na poparzeniu ręki. Z okazji zajęcia Zaolzia otrzymał specjalną zapomogę finansową z centrali (faktycznie – nagrodę). Po zmianie granic placówka utraciła swoje znaczenie i 31 grudnia 1938 powrócił do MSZ, obejmując stanowisko zastępcy naczelnika wydziału prasowego i radcy w departamencie konsularnym MSZ.