Po uwolnieniu w 1925 powrócił do Lwowa, gdzie do 1929 pracował w VI Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica. Wiosną 1929 wziął udział w konkursie na kierowanie Archiwum Miejskim w Toruniu i uporządkowanie go. Konkurs wygrał i po uzyskaniu od kuratora Okręgu Szkolnego Lwowskiego Mariana Pytlakowskiego bezpłatnego urlopu na okres do 31 sierpnia 1931 objął w październiku 1929 kierownictwo Archiwum Miejskiego w Toruniu. Jednocześnie uczył historii w I Gimnazjum Męskim im. Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Zmarł we Lwowie 28 grudnia 1930. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim. Odznaczony Krzyżem Obrony Lwowa.
Jego żoną (od 1926) była Zofia Helena ze Szczurkiewiczów, mieli syna Lesława Teofila Juliana.
Zainteresowania naukowe, funkcje społeczne Jego zainteresowania naukowe i prace dotyczyły: etnografii, dziejów ziem południowo-wschodnich Rzeczypospolitej, historii Zamościa, dydaktyki nauczania historii, metrologii (dziejów miar i wag w Polsce), heraldyki i genealogii, archiwistyki i historii prawa polskiego. Autor ponad 120 publikacji naukowych zamieszczonych w wydawnictwach zwartych, czasopismach, rocznikach i księgach pamiątkowych.