jeżeli się pojawiają, są to uskrzydlone postacie lwów z ludzkimi głowami, orły, wieńce, wazony, girlandy z róż, kokardy, hełmy, tarcze, skrzyżowane sztandary nawiązujące do tradycji cesarstwa rzymskiego; rozwój budownictwa użyteczności publicznej, takiego jak: urzędy, teatry, szpitale, szkoły, zakładane wówczas muzea; pałace – duże, niskie, wydłużone, na planie prostokąta z wysuniętą częścią środkową ozdobioną portykiem; we wnętrzach wielkie, podłużne, jasne sale, chętnie malowane na biało, płaskie sufity; okna duże, kwadratowe; kościoły – często budowane na planie koła i prostokąta, przykryte kopułą.
Wybrani przedstawiciele klasycyzmu Francja: Jacques Germain Soufflot, Jean-François Chalgrin, Charles Percier; Anglia: Robert Adam, Robert Smirke; Niemcy: Karl Friedrich Schinkel, Leo von Klenze, Carl Gotthard Langhans, Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff; Włochy: Giovanni Battista Piranesi, Antonio Canova, Giannantonio Selva; Polska: Stanisław Zawadzki, Dominik Merlini, Jan Chrystian Kamsetzer, Szymon Bogumił Zug, Jakub Kubicki, Antonio Corazzi, Efraim Szreger, Piotr Aigner, Wawrzyniec Gucewicz.
Zobacz też
historia architektury klasycyzm palladianizm
Przypisy