Historyczne początki szlaku są niepewne. W oparciu o znaleziska i badania archeologiczne uważa się, że droga była wykorzystywana jako szlak handlowy jeszcze przed nastaniem panowania rzymskiego na Półwyspie Iberyjskim. Zamieszkująca południowe tereny obecnej Hiszpanii kultura Tartessos utrzymywała dzięki niej kontakty handlowe z innymi częściami półwyspu. Ponieważ transportowano nią również cynę, niektórzy badacze nazywają ją „cynową drogą”.
W późniejszych wiekach szlak nadal był wykorzystywany, lecz żadna jego nazwa z tego okresu nie jest znana. Hiszpański pisarz z przełomu XVII i XVIII wieku, Bernabé Moreno de Vargas nazwał trasę „drogą konsularną” oraz „drogą wojskową”, gdyż był przekonany, że istniała ona już w czasach Republiki rzymskiej i była ważnym strategicznie szlakiem. W czasie gdy Rzymianie podbijali północną Hiszpanię, droga rzeczywiście pełniła rolę fundamentalnego szlaku komunikacyjnego i transportowego. Prowadziła bowiem z Andaluzji do północno-zachodniej części półwyspu. Wiele źródeł, w tym m.in. Itinerarium Antonina wspomina, że droga wiodła z Emerita Augusta, (Mérida) do Asturica Augusta (Astorga).