33 (4): 981-89 Kiejna A, Kantorska-Janiec M. Epidemiologia zaburzeń psychicznych a nowe narzędzia stosowane w badaniach. Med. Psychiatr. Neurol. 1999: 3(1): 12-18 .
Narzędzie to jest pochodną SCL-90-R, różniącą się od pierwowzoru przede wszystkim rezygnacją z pozycji dotyczących objawów psychotycznych oraz wprowadzeniem zmiennych, dotyczących objawów najczęściej spotykanych w populacjach pacjentów leczonych w latach 75-78. Został stworzony jako narzędzie wchodzące w skład systemu zbierania informacji o pacjentach zgłaszających się do leczenia z powodu psychogennych zaburzeń funkcjonalnych, zwłaszcza zaburzeń nerwicowychAleksandrowicz JW., Bierzyński K, Filipiak J, Kowalczyk E, Martyniak J i wsp. Kwestionariusze objawowe „S” i „0” – narzędzie służące do diagnozy i opisu zaburzeń nerwicowych. Psychoter. 1981; 37: 11-28Rewer A. Skale kwestionariusza objawowego „0”. Psychiatr. Pol. 2000; 34(6): 931-43.
Opracowano też trzy skrócone i zaktualizowane wersje - Kwestionariusze objawowe „S” (KO „S”) - umożliwiające szybką diagnozę istnienia zaburzeń nerwicowych (screening)Aleksandrowicz JW, Sobański JA. Kwestionariusz objawowy S-III. Psychiatr. Pol. 2011; 45(4): 515-26 Aleksandrowicz JW. Kwestionariusz objawowy „S-II”. Psychiatr. Pol.