Uzyskał tytuł inżyniera. Był projektantem kościołów w diecezji krakowskiej. Projektował m.in. kaplicę pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli w osiedlu Markowa na terenie Wełczy, osiedla Zawoi. Był współpracownikiem abp. Adama Sapiehy.
Był kawalerem, zamieszkiwał w Krakowie.
Po wybuchu II wojny światowej 1939, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów i przewieziony do obozu w Kozielsku. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Został pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 3740. Przy zwłokach Stefana Ficka zostały odnalezione dowód osobisty, prawo jazdy, karta szczepień, list, pocztówki, legitymacja sportowa.