Na stanowisku dowódcy szwadronu zapasowego 5 psk 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 1 czerwca 1921 nadal pełnił służbę w 7 psk, w stopniu podpułkownika.
Od listopada 1921 był dowódcą 24 Pułku Ułanów w Kraśniku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 30. lokatą w korpusie oficerów jazdy, a 1 grudnia 1924 mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 8. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Z dniem 31 grudnia 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku, był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.