11 października 1926, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie.
Następnie był dowódcą I batalionu 3 pułku Strzelców Podhalańskich w Bielsku. W listopadzie 1928 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do 21 Dywizji Piechoty Górskiej w Bielsku na stanowisko szefa sztabu. W czerwcu 1930 został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Głównego na stanowisko delegata Sztabu Głównego przy Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Stanisławowie. Z dniem 31 października 1933 został przeniesiony w stan spoczynku.
W maju 1921 uzyskał stopień naukowy doktora filozofii na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Został profesorem i pracownikiem naukowym tej uczelni. W 1939 był pracownikiem Okręgowej Ubezpieczalni Społecznej we Lwowie.