Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W randze rotmistrza w 1919 dowodził 4. szwadronem 6 pułku ułanów kaniowskich podczas wojny polsko-ukraińskiej (walki pod Pliszowcami). 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.
Od 1921 dowodził 9 pułkiem ułanów małopolskich w Trembowli. Został awansowany do stopnia pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. 31 marca 1927 został mianowany członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego. Z dniem 31 marca 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kamionka Strumiłowa. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI”.