Później został awansowany do stopnia komandora porucznika w Korpusie Morskim ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932. W tym stopniu był pierwszym dowódcą polskiego niszczyciela ORP „Burza” od sierpnia 1932 do 21 kwietnia 1933). W 1931 i w 1933 był dowódcą dywizjonu szkolnego w Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej. Następnie był dowódcą dywizjonu kontrtorpedowców. W 1932 był oficerem Portu Wojennego Gdynia. Od stycznia 1937 do kwietnia 1938 był komendantem Portu Wojennego Gdynia. 30 września 1938 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej został powołany do Kierownictwa Marynarki Wojennej. Po agresji ZSRR na Polskę, 17 września 1939 był w kolejowym transporcie ewakuacyjnym na wschód. Po tym jak kontradmirał Xawery Czernicki został skierowany do Równego, Bolesław Sokołowski został dowodzącym zgrupowania w Deraźnem. Został aresztowany przez sowietów. W 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 41/3-248 oznaczony numerem 2742).