Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. 23 września 1920 został przeniesiony z byłej Grupy Operacyjnej gen. Rządkowskiego do Centralnej Stacji Rozdzielczej 6 Armii. Pełnił funkcję komendanta Stacji Zaopatrzenia Stanisławów. 26 marca 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Kowel, a jego oddziałem macierzystym był 43 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 43. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 był dowódcą I batalionu 42 pułku piechoty w Białymstoku. W 1924 był oficerem 32 pułku piechoty. W 1928 był zweryfikowany w korpusie oficerów piechoty z lokatą 1. Był wówczas przydzielony do 64 pułku piechoty, stacjonującego w garnizonie Grudziądz i pełnił funkcję oficera placu Kowel. Został przeniesiony w stan spoczynku z dniem 30 czerwca 1929.