70–100 tys. mieszkańców; 1648 – wyspa Ozylia przechodzi z rąk duńskich do szwedzkich, cały obszar dzisiejszej Estonii w granicach Szwecji, ostateczny koniec władztwa duńskiego w Estonii; 1686 – pierwszy elementarz w języku estońskim; 1690 – Estonia liczy ok. 350 tys. mieszkańców; 1700–1721 – wielka wojna północna: Estonia staje się częścią Imperium Rosyjskiego, wyznanie luterańskie, administracja niemiecka i status szlachty pozostają niezmienione; Estonia liczy ok. 150–170 tys. mieszkańców; 1739 – pierwsza Biblia po estońsku; 1790 – Estonia liczy ok. 500 tys. mieszkańców, składa się z dwóch guberni: estońskiej (stolica Rewal/Tallinn) i liwlandzkiej (stolica Ryga); 1816 – zniesienie niewolnictwa w guberni estońskiej; 1819 – zniesienie niewolnictwa w guberni liwlandzkiej; 1857–1861 – ukazuje się Kalevipoeg, estoński epos narodowy; mały|Ogłoszenie niepodległości Estonii w Parnawie w 1918 r. mały|upright=1.3|Mapa fizyczna międzywojennej Estonii 1880–1890 – nasila się polityka rusyfikacji; 1897 – największymi miastami obszaru dzisiejszej Estonii są Tallinn, Tartu, Narwa, jednakże populacja żadnego z nich nie przekracza 100 tys.; 1918 – zjednoczenie wszystkich ziem estońskich w jedną gubernię estońską; 24 lutego 1918 – deklaracja niepodległości Estonii; 1918–1920 – zwycięska wojna o niepodległość Estonii przeciwko