Ostatnim właścicielem Łojowszczyzny w męskiej linii Judyckich był syn Józefa, Józef Judycki (zm. w 1841 roku), który nie miał synów. Józef-senior wydzielił Sutków z klucza i przekazał go swojemu starszemu synowi, Stanisławowi, bratu Józefa. Stanisław zmarł jednak w 1828 roku i pozostawił wieś swójej córce Julii (zm. w 1839 roku). Julia, wychodząc za N. Rudziejewskiego, wniosła Sutków do majątku męża. Ich syn, Henryk Rudziejewski, sprzedał w 1870 roku wieś niejakiej Czajkowskiej, od której wkrótce odkupił ją Baranowski, również o nieznanym dziś imieniu. Był on prawdopodobnie ostatnim właścicielem Sutkowa.
Po II rozbiorze Polski w 1793 roku dobra te znalazły się w Imperium Rosyjskim. Po rewolucji październikowej wieś znalazła się na terenie ZSRR, od 1991 roku – na terenie Białorusi.
Relacja z sąsiednią wsią Piaredziełką Odległa od majątku o 1,5 km wieś Piaredziełka (błr. Пярэдзелка; ros. Переделка) zaczęła się w XX wieku znacznie szybciej rozwijać i z czasem Sutków stał się jej częścią. W 1926 roku wieś Piaredziełka stała się siedzibą sielsowietu (była nią do 2009 roku). W 1930 roku ruszył tu kołchoz, działały 2 kuźnie. W 1959 roku działał tu sowchoz „Dnieprowski”.