zarządca sieci wprowadza tabor coraz lepiej dostosowany do trudnych warunków paryskiego metra, stawiając na maksymalne wykorzystanie skrajni, pojemniejsze pociągi jednoprzestrzenne, lepsze przyspieszenie dzięki oryginalnej technologii metra ogumionego czy obrotowe osie zamiast wózków nieprzystosowanych do krętych tras. W tym okresie część linii otrzymuje trakcję ogumioną którą obsługują trzy duże serie składów: MP 55, MP 59 i MP 73. Na pozostałych liniach jest jednak zapotrzebowanie na tabor tradycyjny, które zaspokajają dostawy składów MF 67 o polepszonej konstrukcji wózków i zawieszenia oraz mocniejsze i szybsze MF 77 do obsługi przedmieść. Od lat 80. prowadzone są testy nowych technologii w prototypowym pociągu BOA, którego rozwinięciem będzie krótka seria MF 88, a następnie ulepszony MP 89. W 1998 r. pojawia się pierwszy tabor sterowany automatycznie, bez maszynisty, jako wariant ogumionego MP 89, na którym także będzie bazował wprowadzany od 2008 r. MP 05. Od 2007 r. wyjątkowo liczebny tabor konwencjonalny typu MF 67 jest stopniowo zastępowany przez nową, jednoprzestrzenną serię MF 01.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tabor metra w Paryżu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.