Metro ogumione thumb|Ogumiony wózek MP 89. Aby stawić czoła zwiększonej frekwencji po wojnie, RATP chce polepszyć możliwości przyspieszania i hamowania składów. Rozwiązaniem mogłyby być składy złożone w całości z wagonów silnikowych z hamowaniem rekuperacyjnym, jednak jest to wówczas oceniane jako zbyt kosztowne. Zamiast tego opracowane zostaje oryginalne rozwiązanie z użyciem opon – osie pociągów posiadają po wewnętrznej stronie koła żelazne, zaś na zewnątrz koła ogumione. Koła z oponami poruszają się w betonowych prowadnicach, natomiast koła żelazne są zawieszone kilka centymetrów nad szyną, która jest zachowana do przejazdu przez zwrotnice, na wypadek pęknięcia opony oraz dla ruchu konwencjonalnych pociągów.
Prototyp ogumionego wagonu silnikowego (MP 51) jest testowany w latach 1950–1954. Pozytywne rezultaty pociągają za sobą wyposażenie w tę technologię linii 11 od 1956 r. z taborem serii MP 55, a w kolejnych latach także najbardziej obciążonych linii 1 i 4 z pociągami MP 59 oraz linii 6 składami MP 73.
MF 67 i MF 77