Dawny dwór Zapewne na początku XIX wieku Wołodkowicze wybudowali duży, parterowy (ale z wysokimi suterenami), klasycystyczny dwór. Był to budynek wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta. Od strony podjazdu miał dwa identyczne portyki, każdy zwieńczony trójkątnym szczytem podpieranym przez 4 kolumny. W II połowie XIX wieku na przedłużeniu dworu, z jego prawej strony wzniesiono wielki, bezstylowy, piętrowy gmach, przypominający kamienicę czynszową. Prawdopodobnie przeznaczeniem nowego budynku było muzeum tworzone przez ostatniego właściciela majątku, Wincentego, który zebrał na okolicznych polach ogromne ilości artefaktów pozostałych po licznych bitwach, stoczonych tu w przeszłości.
Zbiory rodzinne gromadzone były jednak w sklepionych suterenach dworu. W bogatej bibliotece znajdowało się wiele starych druków, w tym Volumina Legum, archiwum jezuitów połockich, korespondencje z królami polskimi. Archiwa te zostały skatalogowane tuż przed wybuchem I wojny światowej. Możliwe, że ich część ocalała i znalazła się w którymś z państwowych zbiorów Białorusi.