Rodzina nie umieściła jednak na jego grobie inny tekst To epitafium należy do grobu Sa'adata Hasana Manto, który wciąż wierzy, że jego imię nie było tylko kolejnym napisem na tabliczce życia.
W 1939 roku ożenił się z Safią. Mieli trzy córki.
Twórczość W latach dwudziestych XX wieku zajmował się tłumaczeniem na urdu rosyjskich, francuskich i angielskich opowiadań. Przetłumaczył m.in. Ostatni dzień skazańca Wiktora Hugo,
Do jego najważniejszych utworów należą Khol Do (کھول دو ; Otwórz), Thanda Gosht (ٹھنڈا گوشت ; Zimne ciało), Bu (بو ; Zapach) oraz Toba Tek Singh (ٹوبہ ٹیک سنگھ). Jako że sam był świadkiem podziału Indii w 1947 roku, jego twórczość wielokrotnie dotykała tej tematyki. Oprócz opowiadań, Manto pisał również dramaty, scenariusze do All India Radio oraz artykuły do gazet. Prowadził stałą kolumnę w Chasm-e-Rozan. Do tej pory przetłumaczony na język polski został jedynie jego najsłynniejszy utwór Toba Tek Singh.
Upamiętnienie W 2013 roku jego wnuczka Ayesha Jalal napisała The Pity of Partition : Manto's Life, Times, and Work across the India-Pakistan Divide ( Szkoda podziału: życie Manto, jego praca na rzecz