Ignacy Kinel (ur. 4 marca 1844 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 2 stycznia 1924 we Lwowie) – polski inżynier, powstaniec styczniowy, porucznik weteran Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys thumb|Towarzystwo Weteranów z roku 1863 we Lwowie (1912) Urodził się w 1844. Do 1863 był uczniem instytutu politechnicznego w Puławach. Wziął udział w powstaniu styczniowym 1863. Służył w oddziałach Zdanowicza, Cieszkowskiego, Oksińskiego, potem dowodził oddziałem partyzanckim na ziemi kaliskiej. Brał udział w bitwach Łazami, Koniecpolem, Przedborzem, Trzebnicą i Dłutowem, gdzie został dwukrotnie ranny. Za swoje czyny, 20 lipca 1922 otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8710.
Po upadku powstania pracował jako starszy inżynier dróg krajowych we Lwowie oraz jako radca w tamtejszym Wydziale Krajowym. W tym mieście 23 stycznia 1912 został wybrany członkiem wydziału Towarzystwa Weteranów z roku 1863 we Lwowie.