Strona ogrodowa miała na skrajnych osiach krótkie skrzydła, które wraz z centralnym trójściennym ryzalitem pozwalały na odczytanie kształtu budynku, jako odpowiadające inicjałom „E” i „C” – fundatora dworu.
We wnętrzu centralnie od frontu mieściła się duża sień wejściowa, a od ogrodu – wielki, ośmioboczny reprezentacyjny salon z posadzką parkietową ułożoną z różnych gatunków drewna we wzory z rozetami. Salon był ogrzewany piecami kaflowymi, kafle były zdobione płaskorzeźbami. Na ścianach – wiele płócien, w tym parę – znanych malarzy, np. Jana Chrzciciela Lampiego. Biblioteka liczyła kilka tysięcy tomów, przechowywano tu także – jak mówiła rodzinna tradycja – pamiątki po Napoleonie, który miał tu się zatrzymać w namiocie w parku w czasie inwazji na Rosję w 1812 roku i skorzystał z kryształowego kałamarza i pióra.
Park otaczający dwór miał charakter krajobrazowy, a częściowo francuski. Miał powierzchnię ok. 20 ha i schodził tarasami do dużego stawu. W tylnej części ogrodu jeszcze długo po zniszczeniu dworu zachowało się pięć lipowych alei. Przed domem znajdował się olbrzymi gazon. Po prawej stronie gazonu była oficyna z pokojami gościnnymi i pomieszczeniami gospodarczymi, po lewej – wielka oranżeria, w której hodowano palmy, agawy, ananasy.