Od sierpnia 1940 do lipca 1941 dowódca 87 Pogranicznego Oddziału NKWD w Łomży, w lipcu 1941 dowódca 87 Pogranicznego Pułku NKWD, od lipca 1941 do 17 sierpnia 1942 dowódca Wojsk Ochrony Tyłów NKWD Frontu Północno-Zachodniego, od 15 sierpnia 1942 pułkownik, od 17 sierpnia 1942 do 3 stycznia 1943 p.o. szefa Zarządu Wojsk NKWD ds. Ochrony Tyłów Frontu Zachodniego, od 3 stycznia do 18 maja 1943 p.o. szefa Zarządu Wojsk NKWD ds. Ochrony Tyłów Frontu Północno-Zachodniego, 21 kwietnia 1943 mianowany generałem majorem. Od 18 maja do 13 września 1943 szef Zarządu Wojsk NKWD ds. Ochrony Tyłów Frontu Północno-Zachodniego, od 13 września 1943 do 13 października 1945 szef Głównego Zarządu Wojsk NKWD ds. Ochrony Tyłów Armii Czerwonej, od 17 listopada 1944 generał lejtnant. Odpowiadał za masowe aresztowania i represje wobec żołnierzy AK na ziemiach polskich zajmowanych przez Armię Czerwoną. Od 21 listopada 1945 do 21 marca 1949 szef Zarządu NKWD/MWD obwodu iwanowskiego, od 21 marca 1949 do 2 listopada 1951 szef Zarządu Wojsk Pogranicznych MWD/MGB Okręgu Białoruskiego, od 2 listopada 1951 do 21 maja 1954 szef Zarządu Wojsk Pogranicznych MGB/MWD Okręgu Ukraińskiego, następnie w stanie spoczynku.