Jaskinia Gorhama – nadmorska jaskinia położona na wschodnim wybrzeżu Gibraltaru, w której odkryto jedne z pierwszych w Europie szczątki neandertalczyka. Przypuszcza się, że stanowiła ona również ostatnie siedlisko tego gatunku na starym kontynencie. W 2016 roku kompleks jaskini Gorhama wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Jaskinia mierzy 18 m głębokości i składa się z rozbudowanego systemu podziemnych korytarzy oraz trzech odrębnych jaskiń: Vanguard, Hyaena oraz Bennetta. Jej nazwa wywodzi się od nazwiska angielskiego kapitana A. Gorhama, który odkrył ją 1907 roku.
Badania i odkrycia Po odkryciu jaskinia przez dłuższy czas pozostawała niezbadana. Wynikało to z tego, że dostęp na plażę, gdzie znajdowało się wejście, był utrudniony z powodu wysokich klifów. Wszystko zmieniło się, kiedy później przekopano klif i utorowano drogę na plażę. Pierwszych archeologicznych odkryć dokonali w połowie lat 40. XX wieku dwaj brytyjscy rzemieślnicy Keighley i Ward, którzy odnaleźli m.in. ceramikę, kamienne narzędzia oraz szczątki zwierząt i ludzi. O znalezisku został poinformowany gubernator Gibraltaru, który – po osobistej wizytacji stanowiska – nakazał kontynuowanie badań. Ich wyniki zostały wysłane do British Museum, a jaskinia została zamknięta.