Andrzej Stefan Sieroszewski (ur. 16 kwietnia 1933 w Warszawie, zm. 25 lipca 2012 tamże) – polski hungarolog, tłumacz.
Życiorys thumb|240px|Grób Andrzeja Sieroszewskiego na Cmentarzu Powązkowskim W 1951 ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. W 1957 ukończył studia na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Warszawskiego, tam doktoryzował się w 1966, habilitował w 1975, w 1991 mianowany profesorem nadzwyczajnym, w latach 1978–1981, 1983–1990 i 1997–2003 kierował Katedrą Filologii Węgierskiej (od 1998 Katedrą Hungarystyki), w latach 1990–1996 był dziekanem Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego. Należał do Międzynarodowego Towarzystwa Hungarologicznego (członkiem jego zarządu od 1996), Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk (członkiem jego zarządu 1999–2003), Polskiego Pen Clubu (członkiem jego zarządu od 2007, wcześniej członkiem Komisji Rewizyjnej)
Był jednym z autorów wyboru Antologia poezji węgierskiej (wyd. 1975) i autorem wyboru Antologia współczesnego dramatu węgierskiego (wyd. 1982). Poza tłumaczeniami opublikował także Maurycy Beniowski w literackiej legendzie (1970), Węgierska i polska powieść historyczna w dobie romantyzmu (1976). Swojemu dziadkowi Wacławowi Sieroszewskiemu poświęcił biografię Wacława Sieroszewskiego żywot niespokojny (wyd.