Zasadniczo Vicenza tworzyła wraz z Padwą jeden wspólny okręg inkwizytorski, jednak w latach 1474–1477 każda z tych diecezji miała własnego inkwizytora.
W 1477 papież Sykstus IV ponownie przekazał okręgi Vicenzy i Padwy franciszkańskim inkwizytorom prowincji Marchii Trewizańskiej.
Postępy reformacji, również na terenie Italii, skłoniły władze kościelne do intensyfikacji działań inkwizycyjnych. W 1542 papież Paweł III utworzył w Rzymie Kongregację Świętego Oficjum (Inkwizycji), składającą się z kardynałów, których zadaniem była koordynacja działań antyheretyckich we Włoszech. W 1547 zreformowano także struktury inkwizycji w Republice Weneckiej, w tym ustanowiono na stałe trybunał w Vicenzy (1552), kierowany przez franciszkanina konwentualnego Lazaro da Vicenza. Jednak po kilkunastu latach papież Pius V odebrał franciszkanom konwentualnym sprawowanie urzędu inkwizycji w Vicenzy i powierzył go dominikanom. W tej postaci trybunał ten przetrwał niemal do końca XVIII wieku. Jego działalność pozostaje jednak mało znana, gdyż zaginęła jego dokumentacja procesowa. Wiadomo jednak, że w XVI wieku trybunał ten doprowadził do stracenia co najmniej sześciu osób oskarżonych o sprzyjanie reformacji.