Samoloty ATR w wersji 42-300 były produkowane w fabryce ATR-a aż do 1996 roku.
Rynek lotniczy wymagał od producenta bardziej pojemnej wersji samolotu, aby mogłaby pomieścić na pokładzie większą liczbę podróżnych. Wynikało to z zapotrzebowania przewoźników. W 1986 roku powstała nowa maszyna nazwana ATR 72, będąca znacznie przedłużoną wersją wcześniejszej konstrukcji. Jej dziewiczy lot odbył się 27 października 1988 roku, pod koniec września kolejnego roku zaś otrzymała francuski certyfikat. Pierwszą linią lotniczą do której dostarczono nowe samoloty i która zaczęła wykorzystywać do obsługi pasażerów był fiński Finnair. W stosunku do wersji starszej konstrukcji, kadłub udało się wydłużyć o 4,5 metra, rozpiętość skrzydeł została zwiększona o 3 metry. Napędzany silnikami Pratt & Whitney PW124B, osiągnął prędkość przelotową 526 km/h. Ta wersja produkowana była do 1998 roku, kiedy samolot ATR 42-200 został zastąpiony przez nowocześniejszą wersję – 500. W 1988 roku młody producent ATR dostarczył samolot, który był setnym z linii montażowej. Jego odbiorcą były linie lotnicze Trans Worldexpress.