Annibale II Bentivoglio, także Hannibal II Bentivoglio (ur. 1469 w Bolonii, zm. 24 czerwca 1540 w Ferrarze) – pan Bolonii w latach 1511–1512. Ostatni przedstawiciel rodu Bentivoglio, de facto władającego Bolonią od początku XV wieku.
Był najstarszym z szesnaściorga dzieci seniora Bolonii od 1462, Giovanniego II i Ginevry Sforzy, nieślubnej córki pana Pesaro Alessandro Sforzy.
W 1474 został pasowany na rycerza przez duńskiego króla Chrystiana I Oldenburga. Od 1478 do 1481 roku przebywał w Ferrarze na dworze Ercole I d'Este, który wkrótce dał mu swoją córkę za żonę. Później służył Florencji, jednak musiał powrócić do rodzinnego miasta w 1488 po nieudanym spisku Malvezzich na życie rodziny. W 1494 roku odpierał najazd króla francuskiego Karola VIII. W 1500 po tym, jak jego ojciec zmienił sojusznika zapłacił francuskiemu zarządcy w Mediolanie, Gian Giacomo Trivulzio, 50 tys. dukatów, aby mieć gwarancję, że Francuzi nie najadą jego miasta. Władza jego ojca w Bolonii słabła na skutek spisków, a upadła ostatecznie w roku 1506, kiedy to wojska papieża Juliusza II najechały na miasto i złupiły pałac rodziny Bentivoglio. Annibale i jego brat Hermes pozostali w mieście, aby ułatwić ewentualny powrót ojca. Ten jednak ze względu na sytuację polityczną nie nastąpił, a Giovanni zmarł w roku 1508.