Charles Wade (ur. 26 stycznia 1863 w Singleton, zm. 26 września 1922 w Potts Point) – australijski polityk i prawnik, w latach 1907–1910 premier Nowej Południowej Walii, w młodości rugbysta, reprezentant Anglii.
Był najstarszym z sześciu synów Williama Burtona Wade'a, inżyniera ze Shropshire, i Anne McBean, née Duguid. Uczęszczał do All Saints College w Bathurst oraz The King’s School w Parramatta, po czym w 1880 roku otrzymał stypendium do Merton College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Uprawiający wówczas wioślarstwo, lecz mający doświadczenie z rugby, Wade został zaproszony do gry dla uniwersyteckiego zespołu, której kapitanem był wówczas Harry Vassall. Po występach w Varsity Match przeciwko drużynie z Cambridge otrzymał powołanie do angielskiej reprezentacji, dla której w latach 1882–1886 rozegrał w Home Nations Championship osiem spotkań. Zdobył w nich siedem przyłożeń, które – mimo że nie miały wówczas wartości punktowej – uczyniły go rekordzistą pod tym względem w XIX wieku. Uważany był w tym okresie za jednego z najlepszych na świecie zawodników formacji ataku.