Kabarowie zasymilowali się w końcu z ludnością węgierską.
Zachowane ślady Na temat Seklerów, którzy służyli jako strażnicy w węgierskim systemie obrony granic, zwanym gyepű, a w późnym średniowieczu tworzyli, obok węgierskiej szlachty i Sasów siedmiogrodzkich, jeden z trzech stanów Siedmiogrodu, istnieją różne teorie, wśród nich i takie, że zaliczają się oni do potomków Kabarów. Część ich specyfiki kulturalnej i lingwistycznej można wytłumaczyć, sięgając do tych źródeł.
Jeden ze śladów historycy znajdują w osobie Samuela Aby, urodzonego ok. 990 r. syna księcia Kabarów, a w latach 1041–44 króla Węgier, zamordowanego 5 lipca 1044 r. w Füzesabony i pochowanego w opactwie w Abasár. Dopiero w związku ze ślubem jego ojca z siostrą króla Stefana I (1000–1038), pierwszego chrześcijańskiego króla Węgier, Kabarowie zaczęli przechodzić na chrześcijaństwo. Król Samuel Aba, który był siostrzeńcem króla Stefana I, został w 1041 r. trzecim królem Węgier, gdy wypędził swego kuzyna i poprzednika, Wenecjanina Piotra Orseolo, syna Marii, starszej siostry króla Stefana. Jego panowanie trwało jednak krótko. Zniechęcił do siebie szlachtę i duchowieństwo, a po napadach na Marchię Austriacką, gdzie został pobity w 1042 r.