Niektóre zaproponowane podgatunki nie przyjęły się i zostały zsynonimizowane z już istniejącymi – bowensis i barroni z melanocephalus, a restrictus z uropygialis.
John Gould odnotował (1848), że Aborygeni australijscy na nizinach nazywali ten gatunek We-dup-wee-dup, zaś ci z gór zachodniej Australii We-dee-we-due.
Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: P. s. uropygialis Gould, 1840 (lamparcik złotorzytny) – północna Australia na wschód aż po północne Queensland (półwysep Jork) P. s. melvillensis Mathews, 1912 – Wyspy Tiwi (u wybrzeża Terytorium Północnego) P. s. melanocephalus Gould, 1838 (lamparcik czarnogłowy) – wschodnia Australia; od północno-centralnego Queensland po północno-wschodnią Nową Południową Walię P. s. ornatus Temminck, 1826 (lamparcik ozdobny) – południowo-wschodnia Australia P. s. substriatus Mathews, 1912 (lamparcik białoskrzydły) – zachodnia i centralna Australia z wyjątkiem pustyń i Nullarbor P. s. striatus (J.F. Gmelin, 1789) (lamparcik strojny) – gniazduje na wyspach w Cieśninie Bassa i na Tasmanii;