Tam wraz z innymi dziewczętami, spotykały się na katechezie i odmawianiu różańca, oraz korzystając ze spowiedzi u kapucynów przystępowały do Komunii św. W 1878 r. (rok po objawieniach w Gietrzwałdzie) w dniu Matki Bożej Różańcowej – złożyła z Grabską i Lewandowską akt oddania się na służbę Bogu, który jest uznawany za początek Zgromadzenia. Wraz ze swoją zastępczynią J.Gorzkowską, jeszcze w czasie objawień odbyła pielgrzymkę do Gietrzwałdu, aby prosić Matkę Bożą o błogosławieństwo dla Zgromadzenia. Szumska nadal prowadziła spotkania dla kobiet, naukę katechizmu, wspólną modlitwę, nabożeństwa różańcowe a dla chętnych wprowadzenie do ukrytego życia zakonnego. W 1882 r. zrezygnowała z roli przełożonej i wróciła do domu rodzinnego, ponieważ z powodu widocznego ruchu kobiet wokół niej, policja zaczęła prowadzić śledztwo i przesłuchania. Szumska została następnie wybrana na prowincjalną w Łomży a później na mistrzynię nowicjatu w Pułtusku. W 1894 r. gdy należała do zarządu Zgromadzenia, szczególnie dbała o formację sióstr mieszkających przy rodzinach.
Zmarła 12 października 1916 r. i została pochowana w rodzinnej parafii Wrona.