mały|Dwór przed 1914 rokiem Burdykowszczyzna (; ) – nieistniejący obecnie folwark i majątek na Białorusi, w rejonie baranowickim obwodu brzeskiego, około 27 km na północ od Baranowicz.

Historia Pierwsze wzmianki o Burdykowszczyźnie pochodzą z 1624 roku. Wraz z sąsiednimi Bujnowiczami (Bujniewiczami) były to dobra jezuickie. W 1826 roku już należały do Anny z Wołodkowiczów, żony Adama Obuchowicza, sędziego ziemskiego powiatu mozyrskiego. Ich córka, Regina (1808–1881), wychodząc w 1843 roku za Alojzego Eysymonta (1791–1849) wniosła majątek do rodziny męża, w rękach której pozostał do końca XIX wieku, a może dłużej. W tym czasie dobra te liczyły około 2967 mórg. W pierwszych kilkunastu latach XX wieku majątek kilkakrotnie zmieniał właścicieli.Istnieje relacja, że na początku XX wieku majątek należał do Kazimierza Fiszera.

Po I wojnie światowej majątek został najprawdopodobniej rozparcelowany i przeznaczony pod osadnictwo wojskowe: prawie 30 działek przeznaczono dla podoficerów i oficerów Wojska Polskiego. W 1924 roku osada młyńska i młyn w Burdykowszczyźnie ciągle jeszcze należały do Skarbu Państwa i były wystawione na sprzedaż. W 1939 roku właścicielem majątku (folwarku?) był Ignacy Porębski.