thumb|Ppłk Piotr Głogowski i por. Zarychta przed wyjazdem do Stanów Zjednoczonych na odsłonięcie pomnika Kazimierza Pułaskiego 16 września 1929. W mundurze kpt. Mieczysław Lepecki Piotr Stanisław Głogowski (ur. 13 października 1889 w Bojańcu, zm. ?) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 13 października 1889 w Bojańcu, w ówczesnym powiecie żółkiewskim, w rodzinie Alexandra i Georgie z domu Ferrier Dall. Był młodszym bratem Jana (1888–1935), pułkownika.

W 1913 jako jednoroczny ochotnik cesarskiej i królewskiej armii w szeregach Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 1 brał udział w zawodach hippicznych. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.

Brał udział w I wojnie światowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w stopniu rotmistrza. Od 10 lipca 1920 przez kilka dni był pełniącym obowiązki dowódcy 16 pułku ułanów. Następnie służył w szeregach 20 pułku ułanów, którego pełnił funkcję dowódcy od 21 sierpnia 1920 w czasie działań wojennych do 1923 już po wojnie. W 1921 za swoje czyny otrzymał Krzyż Srebrny Order Wojskowego Virtuti Militari.