Hanna Buczek (także Hanna Buczkowa, Anna Buczkowa) z domu Rosen ps. Hanka (ur. 25 lipca 1905 w Grajewie, zm. 29 marca 1998Informacja na stronie cmentarzekomunalne.com.pl) – polska historyk ruchu robotniczego, żona Mariana Buczka.

Życiorys Urodziła się w rodzinie żydowskiej jako Chana Rosen. Po ponad dwuletnim śledztwie sądzona w 1924 przez Sąd Okręgowy w Warszawie w procesie 31 komunistów, oskarżonych o przynależność do Związku Młodzieży Komunistycznej. Ławę oskarżonych dzieliła m.in. z Jakubem Cyterszpilerem, Dawidem Kirszbraunem, Lubą Kowieńską, Edwardem Uzdańskim, Bronisławem Bermanem, Eugeniuszem Przybyszewskim. 5 kwietnia 1924 skazana na 3 lata twierdzy. Po rozpatrzeniu apelacji zmniejszono wymiar kary do jednego roku twierdzy. W grudniu 1925 ponownie aresztowana, następnie sądzona w 1928 w białostockim procesie 133 komunistów. Skazana na 6 lat twierdzy. W latach 1949–1952 studiowała w Moskwie, ale studiów nie ukończyła. Od 1949 była pracownikiem Wydział Historii Partii przy KC PZPR, równocześnie w latach 1949–1952 studiowała na Uniwersytecie Warszawskim (pracę magisterską napisaną pod kierunkiem Żanny Kormanowej obroniła w 1952). Następnie pracowała w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR. Po marcu 1968 roku została usunięta z pracy. Autorka haseł w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego.