thumb|350px|Rocznik poznański młodszy. Fragment edycji Wojciecha Kętrzyńskiego z 1888 roku. Rękopis, na którym oparł się Kętrzyński, zaginął. Rocznik poznański młodszy lub Rocznik poznański II () – rocznik obejmujący lata 1241-1501, zapisany w XV i XVI wieku w środowisku katedralnym Poznania, zaliczany do zbioru tzw. roczników wielkopolskich.
Jego rękopis, odkryty w XIX wieku, zaginął w wieku XX. Współcześnie treść dzieła znana jest jedynie z XIX-wiecznego wydania, opartego na XVI-wiecznym oryginale.
Rękopis i wydania Rękopis rocznika odkrył w drugiej połowie XIX wieku Wojciech Kętrzyński. Zachował się on jako wpis na karcie tytułowej druku zatytułowanego Manipulus curatorum officia sacerdotum secundum ordinem septem sacramentorum perbreviter complectens. Książka ta została wydana w roku 1489. Później oprawiono ją ponownie, wspólnie z innymi drukami, których data publikacji nie wykracza poza rok 1494. Od XV do XIX wieku znajdowała się ona w posiadaniu biblioteki kapitulnej w Gnieźnie.
Początek rocznika znajdował się na odwrocie karty tytułowej druku, koniec na pierwszej karcie, przy tytule. Karty zostały uszkodzone – na pierwszej brakowało dat, na drugiej uszkodzony był tekst niektórych zapisek.